куйиб-пишмоқ

фл. 1. Ортиқ даражада ташвишланмоқ, куйинмоқ.

Отам бўлса тушунолмай: — Ҳа, нима гап ўзи, нима бўлди? — деб куйиб-пишади бечора. — П. Турсун, Ўқитувчи

Игнани ёʻқотиб қўйган куни куйиб-пишган Тошматов директор кабинетига хомуш кириб келди. — Муштум

Чокар ҳазилга ўч йигит эди. Ҳаётдаги кўп ноҳақликларни кўрса-да, куйиб-пишавермас — С. Сиёев, Аваз

2. Жон-жаҳди билан ҳаракат қилмоқ, ишламоқ.

Мен шунча йилдан бери куйиб-пишсам ҳам, ҳеч қайсинг Отангга раҳмат! дегинг келмайди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Биласизми, биров сизга катта ишни ишониб топширганидан кейин, куйиб-пишмасанг бўлмас экан. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

kúyip-pisiw, kúyip-janıw