kursi

ot 1. Bir kishi oʻtirishi uchun moʻljallangan, odatda, toʻrt oyoqli oddiy moslama, oʻrindiq; suyanchiqsiz stul.

Unsin kursida oʻtirib, mahsi tikadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Matpano pastak kursiga choʻnqayib, etigini yechdi, choriq kiydi. — S. Siyoyev, Avaz

2. Umuman, stul, oʻrindiq.

Kursini stolga yaqinroq surib oʻtirib, ishini davom ettirdi. — S. Karomatov, Oltin qum

Davronov yozgi teatr zaliga kirganida, bitta ham boʻsh kursi qolmagan edi. — I. Rahim, Ixlos

3. Ustiga dasturxon yopib (yozib), yeguliklar, taom qoʻyiladigan qurilma; sandal.

Ichkari hovlida, keksa Meʼmor atrofida qizi va xotini shumshayib oʻtirishardi; oʻrtada ustiga eski dasturxon yopilgan kursi, kursi ustida non, qand-qurs, choy. — Mirmuhsin, Meʼmor

Kursi ustiga dasturxon yozilib, meva-cheva toʻla patnus qoʻyildi. — Oybek, Tanlangan asarlar