кунчи

от 1. Ҳасад, кўролмаслик ҳисси кучли; ҳасадчи.

Тақдирингдан нолима, ҳақни дилдан қўймагин, Узганинг давлатига суқланиб, бўлма кунчи. — Миртемир

2. Рашк, қизғаниш ҳисси кучли; рашкчи.

Маждиддин кунчи эрлардан бўлса ҳам, лекин бу хабар уни жуда қувонтирди. — Ойбек, Навоий

Сорахон ниҳоят кунчи хотин эди. — А. Қаҳҳор, Сароб

kúnshil, kúnlegish, ishi tar