kunbotar

ot 1. ayn. Gʻarb.

B qishlogʻining kunbotar tomonidagi pastgina kulbadan bir chol chiqdi. — A. Rahmat, Varrakchi chol

Tashqariga chiqqanimda, kunbotardagi adirlar betidan — archazorlarni oralab qoʻylarimiz tushib kelmoqda edi. — Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa

2. Kun botadigan vaqt.

Kunbotar oldida bir-ikkita tomchilagani boʻlmasa, yomgʻir hali yoqqanicha yoʻq edi. — N. Fozilov, Diydor

n west, sunset

↑ Westen m