kulminatsiya

ot 1. astr. Yoritqichlarning osmon meridianidan oʻtish payti, yer sathiga nisbatan eng tik, eng yuqori nuqtaga kelishi.

2. Adabiyot va sanʼatda: voqea-hodisalar, konfliktlar rivojining eng muhim, eng keskinlashgan payti, qahramonlarning toʻqnashuvi hal qilinadigan, tugunning yechimi boshlanadigan lahza.

Hikoyaning kulminatsiyasi.

Boisi, har bir asarda tugun, kulminatsiya, yechim, tadrijiylik degan unsurlar boʻlishi kerak. — Gazetadan

3. Biror narsaning rivojida eng yuqori nuqta, eng yuqori nuqtaga koʻtarilish; avj.

Ishning kulminatsiyasi.

n culmination