кулишмоқ
kulishmoqкулишмоқ
фл. Кулмоқ феълининг биргалик ва ўзлик нисбати.
кулиш
айн. кулги. . У
Анвар кулди. Аммо бу кулиш бояги кулгиларидан тамоман бошқа, яъни беихтиёрлик кулгиси эди — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Сувонжоннинг орқага қарамасдан четан девордан ошиб туша бошлаганини кўргач, кулишдан тўхтаб, кетидан чоп- — С. Анорбоев, Оқсой
кулиш
н laughing.
кулишмоқ
в laugh, chuckle
КУЛИШ
Қаранг: кулмоқ