кулгич

от айн. Кулдиргич.

Унинг расо бўй-басти, қуралай кўзлари, ўнг бетидаги кулгичи кўз ўнгидан ўтди. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

Гавҳар анча тўлишиб, чиройли бўлиб кетган, қуюқ киприклари орасига яширинган кўзлари ўтдай порлар, нимранг ёноқларида кулгичлар ўйнарди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол.

kúlgish (kúlgende anıq kórinetuǵın bettegi shuqırshalar)