кулфат

от Қийнайдиган, азоб берадиган ҳолат; қийноқ, азоб-уқубат.

Бировга кулфат бермоқ. Бировнинг бошига кулфат солмоқ. Кулфат тортмоқ.

Ҳамжиҳатлик — давлат, ёлғизлик— кулфат. — Мақол

Донога иш — шон-у шуҳрат, нодонга иш — ғам-у кулфат. — Мақол

Биз у кишининг дастидан ўз юртимиздан бегона бўлиб, жуда кўп кулфатлар тортганмиз, — деди Абдурасул. — П. Турсун, Ўқитувчи