kuchaymoq

fl. 1. Taʼsir darajasi yuqorilashmoq, kuchli tus olmoq, avj olmoq, zoʻraymoq.

Ogʻriq kuchaydi, Qiziqish kuchaydi. Sovuq kuchaydi.

Qoʻrgʻonda xotinlarning, bolalarning shovqini kuchaydi — Oybek, Tanlangan asarlar

Undagi bezovtalik avjiga mingan sari, koʻnglida ashulaga ishtiyoqi kuchayib borardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Gavhar ayasi bilan dadasini, Gʻiyos akasi bilan Fotima-Xusanlarni oʻylagan sayin, battar xavotiri kuchayardi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Oʻziga (yanada) kuch bermoq; kuchlanmoq.

Buning ustiga sipohlar yana ham kuchayib, olomonni Xadraga qarab surishga muvaffaq boʻladilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Politsiyachi bamisoli it boʻladi, qochsang, kuchayib, orqangdan quvlaydi. — K. Yashin, Hamza