kuchanmoq

fl. 1. Butun kuchi bilan keskin harakat qilmoq, tirishib, chiranib zoʻr bermoq.

Yukni kuchanib koʻtarmoq.

Homid hanuz qoʻlini boʻshatishga kuchanar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Mashina, orqasidan achchiq hidli qoramtir tutun chiqarib, bir kuchandi-da, yelib ketdi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Uzun arqonlarni kuchanib torta-torta, kemani sohilga qapishtirdilar. — S. Siyoyev, Avaz

2. koʻchma Oʻta mubolagʻa bilan maqtanmoq, chiranmoq.

Bu muvaffaqiyatdan chatnayozgan mulla Abdurahmon kuchanganidan kuchanar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Hokim 25 soldatning kuchi oʻziga oʻtib qolgandek kuchana boshladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.