кучанмоқ

фл. 1. Бутун кучи билан кескин ҳаракат қилмоқ, тиришиб, чираниб зўр бермоқ.

Юкни кучаниб кўтармоқ.

Ҳомид ҳануз қўлини бўшатишга кучанар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Машина, орқасидан аччиқ ҳидли қорамтир тутун чиқариб, бир кучанди-да, елиб кетди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Узун арқонларни кучаниб торта-торта, кемани соҳилга қапиштирдилар. — С. Сиёев, Аваз

2. кўчма Ўта муболаға билан мақтанмоқ, чиранмоқ.

Бу муваффақиятдан чатнаёзган мулла Абдураҳмон кучанганидан кучанар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Ҳоким 25 солдатнинг кучи ўзига ўтиб қолгандек кучана бошлади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.