кўзикмоқ

фл. Хурофий тушунчага кўра, ўзганинг ёмон назари таъсир этмоқ; шундай назар таъсирида оғримоқ, салбий ҳолат юз бермоқ; кўз тегмоқ (

Исириқ солиб, ҳазрати Баҳовуддинга ўн битта кулча атаб қўй, болам. Қизинг кўзиккан, ҳа, ёмон кўз оралаган. — Мирмуҳсин, Меъмор

[Бўри қора:]

Эй, мунча кўп тикилма, қассоб! Ирим-сиримга ишонмайман-у, сенинг кўзинг бор дейман-ов. Шу жонивор кўзикиб қолса, ўяман шу пўстакдаги тешикларингни. — Гулистон

kóz tiyiw, kóz ótiw, suğı siñiw