koʻzikmoq

fl. Xurofiy tushunchaga koʻra, oʻzganing yomon nazari taʼsir etmoq; shunday nazar taʼsirida ogʻrimoq, salbiy holat yuz bermoq; koʻz tegmoq (

Isiriq solib, hazrati Bahovuddinga oʻn bitta kulcha atab qoʻy, bolam. Qizing koʻzikkan, ha, yomon koʻz oralagan. — Mirmuhsin, Meʼmor

[Boʻri qora:]

Ey, muncha koʻp tikilma, qassob! Irim-sirimga ishonmayman-u, sening koʻzing bor deyman-ov. Shu jonivor koʻzikib qolsa, oʻyaman shu poʻstakdagi teshiklaringni. — Guliston

kóz tiyiw, kóz ótiw, suğı siñiw