koyishmoq

fl. Koyimoq feʼlining birgalik nisbati.

1. Biror narsadan shikoyat qilmoq, zorlanmoq, xafa bo'lmoq

2. Koyib, urishib aytilgan ran, soʻzlar

Saodatxon oʻn yettiga kirib, haligacha oyisidan bunchalik koyiil eshitmagan edi — N.Safarov, Saodatning baxti

[Ustalar] Bitmay qolgan kiyimlarning egalaridan koyish va soʻkish eshitardilar — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

3. folk. Umuman, urinish, ovora bo'lish, koyinishli holat, qiyin, gʻam-tashvishli holat

Tuhmat bilan qoldik ushbu koyishga. Otamiz haydatdi bu ulugʻ dashtga — "Erali va She-rali"

Koyishlarim boʻldi mening ziyoda, Sening uchun voyim ortdi dunyoda — "Oysuluv"

Falakka yetar nolishing, Koʻp boʻldi, ena, koyishing — "Murodxon"