койишмоқ
koyishmoqкойишмоқ
фл. Койимоқ феълининг биргалик нисбати.
койиш
1. Бирор нарсадан шикоят қилмоқ, зорланмоқ, хафа бо'лмоқ
2. Койиб, уришиб айтилган ран, сўзлар
Саодатхон ўн еттига кириб, ҳалигача ойисидан бунчалик койиил эшитмаган эди — Н.Сафаров, Саодатнинг бахти
[Усталар] Битмай қолган кийимларнинг эгаларидан койиш ва сўкиш эшитардилар — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
3. фолк. Умуман, уриниш, овора бо'лиш, койинишли ҳолат, қийин, ғам-ташвишли ҳолат
Туҳмат билан қолдик ушбу койишга. Отамиз ҳайдатди бу улуғ даштга — "Эрали ва Ше-рали"
Койишларим бўлди менинг зиёда, Сенинг учун войим ортди дунёда — "Ойсулув"
Фалакка етар нолишинг, Кўп бўлди, эна, койишинг — "Муродхон"
койиш
н scolding
койишмоқ
в 1. scold, abuse, curse, reprove, rebuke, rail (against)
2. quarrel (with), wrangle (with), abuse one another, abuse each other
КОЙИШ
Қаранг: койимоқ