koʻy

ot 1. esk. Koʻcha; yoʻl.

Yusufbek hoji, to Eskijoʻvaga yetguncha, oʻzining yuqoridagi soʻzini koʻy, guzar xalqiga takrorlab kelmoqda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. oʻ. ( -p. yoki j. k. shaklida — koʻyiga, koʻyida) Biror narsa dardi, savdosi, harakati.

Nimaning koʻyida yuribsiz?

Doʻsmat tirikchilik koʻyiga tushdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Bu uxlaguvchi mening halol rafiqam boʻlib, ikki yildan beri men ham uning koʻyida sargardonman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. biror aniqlovchi soʻz bilan Ahvolda, holatda.

Elmurod shu koʻyi yana birmuncha yurgach, toʻxtadi-da, yoʻl chetidagi bir toshga oʻtirdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Domla Niyoz turgan koʻyi yorliqni oʻqidi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon