кўтаринки

сфт. Зўр хурсандчилик ва фахрланиш ҳисси билан жонланган; жонли.

Бу оқшом идорада ҳаёт ҳамма вақтдагидан кўра шовқинли ва кўтаринки эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар.

Атрофдаги одамларга қарасам, бошқаларнинг ҳам руҳи кўтаринки, чеҳраси очиқ. — И. Юсупов, Олима билан бирликда

— Қани, жўнадик! —

у кўтаринки бир вазиятда қўлларини қовуштирди. — С. Анорбоев, Оқсой