koʻsa
кўсаkoʻsa
ot 1. Soqol-moʻylovi juda siyrak yoki butunlay yoʻq, chiqmaydigan.
Koʻsa odam. Ahmoq horiganini bilmas, koʻsa — qariganini. — Maqol
Aravakash kamsoqol, koʻsaroq, muloyimgina kishi. — Oybek, Bolalik
U oriq yuzlari kahrabodek sargʻayib ketgan, soqol-moʻylovi yoʻq, koʻsa edi. — Mirmuhsin, Meʼmor
2. koʻchma Oʻt-oʻlani kam, giyoh kam chiqqan yoki mutlaqo unmaydigan.
Ehe, bu koʻsa yerlar ham shunday gullab ketsinki, odamlar bir sayr qilishni orzu qilsin. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.
- Aldar koʻsa Koʻpgina sharq ertaklarining asosiy qahramoni — tadbirli va ayyor kishi obrazi.