korson

ot 1. Yogʻochdan ishlangan katta tovoq.

Bir katta qaragʻay ogʻochning tagini oʻydirib olgan katta korsoni bor edi, kichikroq hovuzday edi. — Oysuluv

Korsonda qimiz keldi. Bek bir-ikki zarangni ichgandan keyin yaslanib, koʻkka qarab yotib oldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Dasturxon ustiga bir korson shirqovoq qoʻyilgan. — S. Ayniy, Doxunda

2. Ayrim musiqa asboblarining tovushni kuchaytiradigan kovak qismi, qorni.

Dastang zardolidan, korsoning archa, Bordir ohanglaring yoqimtoy ancha, Kuylasang, qoʻlingga mahliyo barcha, Suhbatning mashʼali boʻlgan, doʻmbiram. — Yodgor baxshi

3. shv. Egarning orqa qismi.

Ot beliga tashlay berdi chol Soqi, Korsoni kumush, qoshi oltin egarni. — Xush keldi

Oʻrtoq direktor egarda, men egar korsonini ushlab oʻtiribman. — Sh. Xolmirzayev, Yoʻllar, yoʻldoshlar

4. Ot tuyogʻining gardish qismi.

Yigirma uch kecha-kunduz yugurib, Korsonidan ivib tushdi tuyogʻi. — Malikayi ayyor

1. kersen

2. muzıka ásbaplarınıń qarın bólegi