koʻrpacha
кўрпачаkoʻrpacha
ot Oʻtirish uchun ostga toʻshaladigan, uzun gʻilof ichiga paxta solib qavilgan qalin va yumshoq toʻshak.
Oʻchoqqa yaqinroq yerda, kigiz ustiga solingan koʻrpachada, kichkina bir sariq, bujur odam koʻk piyoladan choy hoʻplab oʻtiribdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Koʻrpacha yozib, uni oʻtqazgach, men hozir, deb eshikka chiqib ketdi. S. Karomatov, Oltin qum.
- Soyasiga koʻrpacha solmoq (yoki yozmoq) Oʻta hurmat bilan, yelib-yugurib xizmat qilmoq, kutmoq. Oʻzi shoir ekan. Ishqilib, maqtab yozsin-da, deb soyasiga koʻrpacha yozgudek yelib-yugurib xizmat qildim. — S. Anorboyev, OqsoyMuncha, ulugʻlarning soyasiga koʻrpacha solmasang. — S. Ahmad, Hukm