koʻrgilik

ot 1. Erk-ixtiyordan tashqari holda kishi hayotida yuz bergan, yuz beradigan koʻngilsiz voqea, hodisa; holat.

— Tirik kallaning bu dunyoda koʻradigani koʻp ekan, oʻrtoq Doʻsmatov, bu ham koʻrgilik-da! — deb oh chekib, kuyinib qoʻydi Meli polvon. — P. Tursun, Oʻqituvchi

U barcha koʻrgiliklari uchun shu yigit aybdordek, Dilshodni yomon koʻrib qolgan — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. din. Peshonaga yozilgan narsa; taqsir, qismat.

Doʻsmat unga qishloqdagi ahvol haqida hasrat qildi va har safargiday: — Hay, xudo yozgan koʻrgilik shu ekan-da! — deb hasratini tugatdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Nima qilay, bu ham boʻlsa, peshonaga bitgan bir koʻrgilik, bolam. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa