кор
korкор
от 1. кам қўлл. Бирор мақсадда қилинадиган фаолият, ҳаракат, иш.
Энди бу коринг қўйгин, Беҳуда юраринг қўйгин. — Тоҳир ва Зуҳра
Сиз қаторда норим бўлса, юким ерда қолмайди, деб юрибсиз. Гап норда эмас, корда! — С. Абдуқаҳҳор, Гап норда эмас
2. Ҳожат-эҳтиёж.
Бирор корига ишлатмоқ.
Шунисига суюнаманки, ўша вақтларда яхшигина рўзғор тузиб, қўр-қут орттирган эканмиз, бари халқнинг корига ярайди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
3. Тўғрилаш ёʻли; илож.
шундоқ қилсам, чакки бўлмас. Бунинг кори осон. — Муштум
Суянган тоғимиз ўзингиз, опахон, бир Корини қилмасангиз, ишкал бўлиши турган гап. — А. Тўлаганхўжаев, Чигирткалар
- Кори бад Ёмон иш, ярамас хатти-ҳаракат. Сиз менинг мактабимни ёндирмадингиз, ёʻқ, болаларнинг дилларида ўз кори бадингиз билан ўзингизга нафрат ўтларини ёндирдингиз. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Кори хайр Хайрли, яхши иш; ҳиммат билан берилган (бериладиган) нарса. — Кори хайр иши давлатга қарамайди, оғайни,— писанда қилди мулла Бердиёр, — ҳимматга қарайди, ҳимматга. — МуштумБир-биримизга қанот-қуйруқ бўлиб, вақт-соат етганда, кори хайрга киришамиз. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
- Кор жойи Нозик жойи, таъсир қиладиган жойи. Молларни олиб чиқиб кетишди, қий-чув солиб, чироқ ёқиб қарасак, ўлиб ётибди. Унинг кор жойига пичоқ солган экан. — Ҳ. Нуъмон ва А. Шораҳмедов, Ота
- Кор қилмоқ Таъсир қилмоқ. Сув ўтга кор қила бошлади ва орадан бирор соат ўтар-ўтмас, аланга пасайди. — Ҳ. Ғулом, МашъалҲой, Юлдузхон, сенга кулишга кулдим-у, боядан бери ўзимга кор қилмаяпти-да. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
- Кори ҳол Бирор иш, ҳодиса (одатда, номақбул иш, ҳодиса). Майли, жиддий кори ҳол рўй бермаган бўлса бўлди. — О. Мўминов, Хиёбондаги уч учрашув
кор
н work
- кор қилмоқ have an effect (on, upon)
КОР
kár, is, jumıs, talap