кўпирмоқ

фл. 1. айн. Кўпикламоқ, кўпикланмоқ.

Ўктам эса кўпирган, ўкирган сувда бўйнигача ботиб, ҳансираб ишлар эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

От чопавериб, кўпириб кетган эди. — Ғ. Ғулом, Шум бола

2. кўчма салб. Ўта мақтанмоқ, мақтанчоқлик қилмоқ.

[Тожибой] Баъзан Мадамингов ўттиз йил аминлик қилган бўлса, мен эллик йил советга раислик қиламан, дея кўпириб қўярди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Сийқа билимдонлик ва қуруқ кўпириш билан узоққа бориб бўлмайди. — Муштум