кўпчимоқ

фл. 1. Шишмоқ, бўртмоқ, шишиб кўтарилмоқ (юз, қовоқ ва шу кабилар ҳақида).

Кўришаётганда, кўзлари ҳам қизариб қолганини, қовоғи одатдагидан кўпчиброқ турганини кўрди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Башорат етиб келди юм-юмалоқ юзи терлаб, қизариб, кўпчиб кетган. — А. Мухтор. Опа-сингиллар.

осмондаги ойлар ҳам, кўпчиб ётган ерлар ҳам — бари-бари сеники. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом

2. Етилиб, шишиб кўтарилмоқ; етилмоқ (асосан хамир ҳақида).

Махсус автомат машина кўпчиган хамирни зувала қилиб, узиб ташлаяпти. — Газетадан

Вақти етиб кўпчигач, албат, Тоғорадан тошади хамир. — М. Али, Боқий дунё

в swell

kópshiw, isiw, bórtiw