koʻpchilik

ot 1. Maʼlum son yoki miqdordagi kishi yoki narsalarning katta, koʻp qismi, shunday qismni tashkil qiluvchi kishilar; aksariyat.

Oʻquvchilarning koʻpchiligi. Koʻpchilik ovoz bilan saylanmoq.

Yoʻlchi doʻppi bozoridan aravani arang olib oʻtdi: bu yerda zoʻr tiqilinch, koʻpchiligi xotinlar. — Oybek, Tanlangan asarlar

Odatda koʻpchilik qizlarning husni tanishib, suhbatlashib, doʻstlashib ketganingdan keyin ochiladi. — Shuhrat, Shinelli yillar

2. Koʻp odam, xaloyiq; omma.

Ozchilik koʻpchilikka boʻysunadi. Koʻpchilik oʻrtasida. Koʻpchilik bir mushtdan ursa — oʻldiradi, bir burdadan bersa — toʻydiradi. — Maqol

Oʻquvchi, biz koʻpchilikmiz, oʻqituvchi hammamizni baravar koʻrolmaydi, deb oʻylaydi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol