кўпчилик

от 1. Маълум сон ёки миқдордаги киши ёки нарсаларнинг катта, кўп қисми, шундай қисмни ташкил қилувчи кишилар; аксарият.

Ўқувчиларнинг кўпчилиги. Кўпчилик овоз билан сайланмоқ.

Ёʻлчи дўппи бозоридан аравани аранг олиб ўтди: бу ерда зўр тиқилинч, кўпчилиги хотинлар. — Ойбек, Танланган асарлар

Одатда кўпчилик қизларнинг ҳусни танишиб, суҳбатлашиб, дўстлашиб кетганингдан кейин очилади. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. Кўп одам, халойиқ; омма.

Озчилик кўпчиликка бўйсунади. Кўпчилик ўртасида. Кўпчилик бир муштдан урса — ўлдиради, бир бурдадан берса — тўйдиради. — Мақол

Ўқувчи, биз кўпчиликмиз, ўқитувчи ҳаммамизни баравар кўролмайди, деб ўйлайди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол