koʻpaytirmoq

fl. 1. Koʻpaymoq feʼlining orttirma nisbati.

Mevali daraxtlarni yanada koʻpaytiramiz.

Mudir gapni koʻpaytirib, xaridorning qonini qaynatmaslik uchun, oqsoqlanib, ichkari kirib ketdi. — I. Rahim, Ixlos

2. mat. Biror sonni boshqa bir son ifodalagan miqdor hissasida orttirmoq, zarb qilmoq.

Uchni ikkiga koʻpaytirmoq. Domla mashgʻulotni davom ettirdi. U ikki aʼzoli sonlarni koʻpaytirishni oʻrgatar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi