кўпайтирмоқ

фл. 1. Кўпаймоқ феълининг орттирма нисбати.

Мевали дарахтларни янада кўпайтирамиз.

Мудир гапни кўпайтириб, харидорнинг қонини қайнатмаслик учун, оқсоқланиб, ичкари кириб кетди. — И. Раҳим, Ихлос

2. мат. Бирор сонни бошқа бир сон ифодалаган миқдор ҳиссасида орттирмоқ, зарб қилмоқ.

Учни иккига кўпайтирмоқ. Домла машғулотни давом эттирди. У икки аъзоли сонларни кўпайтиришни ўргатар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи