кўпаймоқ

фл. 1. Сон, миқдор жиҳатдан ортмоқ; ошмоқ.

Даромад кўпайди. Чорва молларининг сони кўпайди.

Атрофида тобора одам кўпайиб борар, биров унга узоқдан таъзим қилар нотаниш кишилар секин калла силкиб қўярди. — С. Сиёев, Ёруғлик.

Уруш, жанжал кўпаймасин деб, дардимни ичимга ютаман. — Ойбек, Танланган асарлар

2. биол. Ўзидан кўп насл қолдирмоқ; урчимоқ.