koʻnikmoq

fl. 1. Koʻnib, oʻrganib qolmoq.

Sharoitga koʻnikmoq.

Qizim toʻrt-besh kun yigʻlab-siqtab, koʻnikibam [koʻnikib ham] qoladi. — Hamza, Boy ila xizmatchi

2. Qanoat qilmoq; koʻnmoq.

Boriga koʻnikmoq.

3. Tan bermoq; rozi boʻlib qolmoq.

Erining raʼyiga qarshi borishdan foyda yoʻqligini bildi ham koʻnikdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Sizlar bu ahvolga indamasdan, koʻnikib yura berdilaringizmi? — Sh. Gʻulomov, Shonli avlod