koʻngilsiz

sft. 1. Koʻngilga xush kelmaydigan; yoqimsiz, xunuk.

Koʻngilsiz voqea.

Chekinish, albatta, juda koʻngilsiz hol. Lekin urushda boʻladigan gap bu. — Oybek, Quyosh qoraymas

iltijoli ovozlar yuraklarni ezib yuborardi va bularning barchasi birga qoʻshilib, koʻngilsiz, noxush bir manzara kashf etar ediki — K. Yashin, Hamza

2. Sevgi-muhabbati yoʻq, sevmaydigan.

Dastlab koʻngilsiz boʻlib, keyin koʻnikib ketganlar ozmi? Sabr qil ehtimol, baxting ochilib ketar. — I. Rahim, Ixlos