кўнгилсиз

сфт. 1. Кўнгилга хуш келмайдиган; ёқимсиз, хунук.

Кўнгилсиз воқеа.

Чекиниш, албатта, жуда кўнгилсиз ҳол. Лекин урушда бўладиган гап бу. — Ойбек, Қуёш қораймас

илтижоли овозлар юракларни эзиб юборарди ва буларнинг барчаси бирга қўшилиб, кўнгилсиз, нохуш бир манзара кашф этар эдики — К. Яшин, Ҳамза

2. Севги-муҳаббати ёʻқ, севмайдиган.

Дастлаб кўнгилсиз бўлиб, кейин кўникиб кетганлар озми? Сабр қил эҳтимол, бахтинг очилиб кетар. — И. Раҳим, Ихлос

а unpleasant, disagreeable, annoying

kewilsiz, jaģımsız

• кўнгилсиз аҳволга тушмоқ in eine missliche Lage geraten

русчанеприятный, нерасположенныйинглизчаunpleasant, unwilling, disinclined, ill-disposedфрансузчаdésagréable, ennuyeux, mal disposé envers qnарабча1) كَرِهَ، سَمِجٌ, 2) غَيْرُ لَذِيذٍ، مُكَدَّرٌ، مُدْعِجٌ