кўнгилчан
koʻngilchanкўнгилчан
сфт. 1. Раҳмли, раҳмдил.
[Гулнор] Ёʻлчининг онасини меҳрибон, кўнгилчан, ғоят самимий бир қайнона каби тасаввур қилди. — Ойбек, Танланган асарлар.
2. Қаттиқ талаб қила олмайдиган; бўш.
[Мазкур] Ўртоқ жуда кўнгилчан одам, бу масъул постга эса қаттиққўл киши керак. — М. Бақоев, Ибрат