кўнчилик
koʻnchilikкўнчилик
от 1. Кўнчи касби, иши.
Кўнчилик қилмоқ.
2. тар. Тери пишириш корхонаси.
Мирза ҳам ҳали Тавҳидий ўқиган Ҳикоятнинг ёзилиш тарихини сўзлаб берди. Маълум бўлишича, у [Мирза Баҳром] яқинда бойвачча билан унга қарашли кўнчиликка борган экан. — А. Қаҳҳор, Миллатчилар