koʻmma

ot 1. shv. Xanjuvar.

Koʻmma qilib ekmoq.

[Gʻoʻza koʻchatini] Bolalar loy-poyi bilan koʻchirib va boʻltak yerga qator koʻmmalar ochib oʻtqazdilar. — N. Safarov, Zamon

2. Yerga koʻmib oʻrnatilgan.

Koʻmma ustunlar.

Sahnini yantoq bosgan yalang hovlida ikkita yogʻoch karavot, oʻrtaga koʻmma stol yasalgan, uning atrofiga qoʻlbola taburetkalar qoʻyilgan edi. — S. Abdulla, Mavlono Muqimiy

3. Odatda koʻmiladigan, kuzda koʻmib, sovuqdan saqlanadigan (mevali daraxtlar haqida).

Koʻmma anor. Koʻmma tok. Koʻmma qilmoq.

4. Choʻgʻga (oʻtga) koʻmib tayyorlanadigan, pishiriladigan.

Qoʻy suti, qoʻy moyiga Upadekunni qorib, Yiltillama xamirni Qoʻsh tova aro solib, Koʻmma qiladi darrov, Shuvoq ildizin yoqib. — Q. Muhammadiy.

Bobo boʻlar xotirjam, Pishirar koʻmma kulcha. — Q. Muhammadiy.