кўмирчак

от 1. шв. Пиширилган, қовурилган овқатнинг бир оз куйиб, қотиб пишган жойи; қирмоч.

2. айн. Кемирчак.

Врачлар Назиранинг лунжидан бир парча гўшт олиб, устки лаб тиртиғини ямашди, аста-секин кўмирчак қўйиб, бурнини кўтаришди. — Газетадан