кўмакчи

от 1. Ёрдам, кўмак берувчи; ёрдамчи.

Пахта теримига чиққан шаҳарлик кўмакчилар.

Бу ғамлар етмагандай, унинг ягона кўмакчиси бўлган шогирдини яқинда бошқа бир уста айнитиб олиб, бечора чолнинг қўлини кесди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. тлш. Отлардан кейин келиб, уларнинг бошқарув ёʻли билан тобеланишини кўрсатувчи, макон, замон, сабаб каби маъноларни ифодаловчи ёрдамчи сўз, масалан, учун, билан, томон сўзлари.