koʻmakchi

ot 1. Yordam, koʻmak beruvchi; yordamchi.

Paxta terimiga chiqqan shaharlik koʻmakchilar.

Bu gʻamlar yetmaganday, uning yagona koʻmakchisi boʻlgan shogirdini yaqinda boshqa bir usta aynitib olib, bechora cholning qoʻlini kesdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. tlsh. Otlardan keyin kelib, ularning boshqaruv yoʻli bilan tobelanishini koʻrsatuvchi, makon, zamon, sabab kabi maʼnolarni ifodalovchi yordamchi soʻz, masalan, uchun, bilan, tomon soʻzlari.