kolyaska

ot 1. esk. Ressorali, qaytarma soyabonli toʻrt gʻildirakli izvosh.

Kolyaskani qoʻshmoq. Kolyaskada sayr qilmoq.

Oʻn-oʻn beshlab argʻumoq otlar deysizmi, kolyaska aravalar-u qoʻsh xotin deysizmi, ishqilib, undagi mulk-amlokning hisobiga choʻt bilmagan sodda dehqon yetolmas ekan. — F. Gʻulom, Tirilgan murda

2. Chaqaloq, yosh bolalarni sayr qildirishga moʻljallangan kichik aravacha.

Juvon kolyaskadagi qizchasi bilan ikki qavatli gʻishtin binoga kirdi. — Gazetadan

3. Maxsus tirkama qoʻshimcha aravacha; kajava.

Mototsikl kolyaskasi.