колонна

от 1. архит. Иморатнинг томи, пештоқи, ички қисмлари ва шу кабиларни кўтариб туришга хизмат қиладиган, асоси айлана ёки тўғри тўртбурчак шаклида бўладиган таянч, устун.

У [қоровул] қайтиб келганда, новча киши иморатга узоқдан кўзини гоҳ қисиб, гоҳ катта очиб қарар, пакана йигит унинг колонна ва деворларига чертиб, дераза ва эшикларининг бўёғини тирнаб, ҳидлаб кўрар эди. — А. Қаҳҳор, Асарлар

Деразалари кенг ва эшик олди оппоқ чиройли колонналар билан безалган клуб биноси. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

2. Ҳарбий хизматчилар ёки ҳарбий бўлинмаларнинг бирин-кетин тизилган сафи; кетма-кет тизилиб борувчи одамлар, машиналар ва шу кабилар гуруҳи, сафи.

Тревога эълон қилиниши билан солдатлар дарахт паналарига, ўйдим-чуқур жойларга ўзларини олдилар, бутун колонна ерга ётди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Колонна дарвозага бурилиб, ҳовлига кирди ва олдиндаги капитаннинг командаси билан тўхтади. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар

Шу чоқ танклар колоннаси етиб келди-да, ёʻлда туриб олиб, тепаликка тўп ота бошлади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

1. (саф)Kolonne f

2. (устун)Säule f, Kolonne f

н column, row, line