кўлка

от кам қўлл. айн. Кўланка.

Жим-жит, қоронғи кўчалардан отни қаттиқ ҳайдаб кетди. Ҳуштак, шақилдоқ чалган танҳо қоровул кўлкалари унда-бунда учраб қолар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Олма, ўрик, бодом гул очади, Супамизда салқин кўлкаси. — Миртемир