кўкс
koʻksкўкс
от 1. айн. Кўкрак.
Қўлини кўксига қўйиб таъзим қилмоқ.
Хонанинг тўридаги пўстак устида оппоқ соқоли кўксига тушган катта саллали, ола чопонли домла ўтирарди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Жингалак сочлари кўзларини тўсиб турган Раиса икки қўли билан онасининг кўксини ушлаб, йиғлаб турарди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
2. кўчма Юрак, қалб.
[Ёʻлчи] Гулбоғчадаги у пари кўздан ғойиб бўлгунча, отни секин юргизиб, кўксидаги чексиз шодлик билан қаноатланган, ширин ўйларга ботган ҳолда кетди. — Ойбек, Танланган асарлар.
3. кўчма Бирор нарсанинг ўртаси, ичи, бағри.
Ёшлар чўл кўксини ёриб, тобора илгарилаб борарди. — Ш. Ғуломов, Шонли авлод
Ғуломжон қизларни кўм-кўк кўксига олган ғўзага бир неча зум суқланиб қараб турарди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
кўкс
н breast
- кўксини кериб юрмоқ put on airs; give oneself airs; mount high horse
КЎКС
kóksi, kókirek