koʻknori
кўкнориkoʻknori
ot 1. ayn. Koʻknor.
Said Jalolxon, uning bir qadoqqa yaqin koʻknorisi borligi maʼlum edi, shu koʻknorini izlab, uyga kirdi. — A. Qahhor, Bashorat
2. Koʻknor ichuvchi bangi.
Gʻulomjon pinagi buzilgan koʻknori singari seskanib, yoniga qaradi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
- Koʻknori xayol Aqlga toʻgʻri kelmaydigan, roʻyobga chiqishi mumkin boʻlmaydigan puch xayol. Koʻknori xayol qilmoq.
koʻknori
n (drug) addict (of hashish or opium)