кўкнори
koʻknoriкўкнори
от 1. айн. Кўкнор.
Саид Жалолхон, унинг бир қадоққа яқин кўкнориси борлиги маълум эди, шу кўкнорини излаб, уйга кирди. — А. Қаҳҳор, Башорат
2. Кўкнор ичувчи банги.
Ғуломжон пинаги бузилган кўкнори сингари сесканиб, ёнига қаради. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
- Кўкнори хаёл Ақлга тўғри келмайдиган, рўёбга чиқиши мумкин бўлмайдиган пуч хаёл. Кўкнори хаёл қилмоқ.
кўкнори
н (drug) addict (of hashish or opium)