кўкат

от 1. Ўсиб турган ўт-ўлан; ўт-ўсимлик.

Қўйларнинг барра кўкатларни ўткир тишлари билан жодидай қирқиб пишиллашлари, қўзиларнинг оналарини қидириб маърашлари атрофни босди. — С. Анорбоев, Оқсой

Мансур тизза бўйи кўкатлар устида чўнқайиб ўтирар ҳеч нимани кўрмас эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. Овқатга қўшиб ейиладиган (кашнич, укроп каби резавор) ўсимликлар; ошкўк.

Хушбўй мевалар, айниқса кўкатлар, турли нав сабзавотлар жуда мўл ёғилди. — Ойбек, Нур қидириб

Кўкат растаси, қовун бозор, ҳўл мева, қуруқ мева расталарини кўриб, ён кўчадан пастладик. — Муштум