koʻhna

sft. 1. Uzoq oʻtmishdan davom etib kelayotgan; qadimiy.

Koʻhna qardoshlik munosabatlari.

Mening koʻz oʻngimda jonlanar tarix, Gʻamlardan toʻqilgan shu koʻhna olam. — A. Oripov, Ruhim

2. Eskirib puturdan ketgan; eski.

Arava ham koʻhna: yamoq-yasqoq gʻildirak temiridan unda-bunda parcha-purcha qolgan; kegaylari shaloq. — Oybek, Tanlangan asarlar

Deraza oldida koʻhna stol. Berigi deraza yonida divan. — M. Muhamedov, Kichik garnizon