koʻhlik

sft. kam qoʻll. Koʻrinishi yoqimli; chiroyli, xushroʻy (asosan odamga nisbatan qoʻllanadi).

-Bizning Margʻilonda bir qiz bor, — dedi [Rahmat], — shundoq koʻhlikki, bu oʻrtada uning oʻxshashi boʻlmas, deb oʻylayman! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Dilbar zveno qizlari orasida ham eng koʻhligi edi. — S. Ahmad, Ufq

Eshik ochilib, bir yoshlar chamasidagi shiringina bolani koʻtarib olgan koʻhlikkina juvon kirib keldi. — T. Malik, Iblis devori