кўчманчи

от 1. Ўтроқ бўлмаган ҳолда, кўчиб юриб ҳаёт кечирадиган.

Кўчманчи қабила. Кўчманчи қушлар.

Қалмоқлар асосан чорвачилик билан шуғулланар, кўчманчи ҳаёт кечирар эди. — Газетадан

Уй эгаси кўчманчиларга хос меҳмондорлик қилиб, бизни яхшилаб кутиб олди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

2. айн. Кўчма.

Саксовул ўрмонзорлари кўчманчи қумлар ёʻлини тўсди. — Газетадан

Улар тўсар ёвуз дарёни Ва кўчманчи барханларни ҳам. — А. Обиджон, Кетмагил