kiyinmoq

fl. 1. Kiymoq feʼlining oʻzlik nisbati.

Kiyinayotib, stoldagi grafinning tagiga qistirilgan bir parcha qogʻozga koʻzim tushdi. — O. Yoqubov, Bir felyeton qissasi

2. Maʼlum tarzda kiyim kiygan holatli boʻlmoq.

Issiq kiyinmoq. Yupun kiyinmoq. Olifta kiyinmoq.

Har doim yaxshi kiyinib, kekkayibroq yuradigan bu chiroyli, qoratoʻri yigit oʻqituvchi Karimov edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Biroq bugun odatiga xilof ravishda kiyingan: egnida havorang movut chakmon, oyogʻida ham saxtiyon mahsi — S. Siyoyev, Avaz

Kiyinishidan nozik tabiatligi, baland didligi koʻrinib turardi. — Shuhrat, Shinelli yillar