kishanlamoq

fl. 1. (q. Kishan urmoq, kishan solmoq kishan 1, 2).

Otni kishanlamoq.

Buni koʻrgan Sodiqjon yonidagi ayollarga shivirladi: — Aqldan ozibdi, olib ketinglar, ayting, kishanlab qoʻyishsin — K. Yashin, Hamza

2. koʻchma. Erkin yurish-turishdan, harakatdan mahrum qilib qoʻymoq.

shaytonga dars beraman, degan mulla Saʼdullani mot qilib, oʻzini har tomon tashlayotgan xotinbozning oyoq-qoʻlini kishanlab, bir umr birga yashashga majbur qilish niyatida farzandlarini beshtaga yetkazdi. — Mushtum

Vaqtni kishanlashga hamon men ojiz. — Zulfiya